Duygusal Bohçalarımın Taşıyıcısı / Nesrin Gökpınar

0
Yaşamım iki şeyden oluşuyor: 1. Yaşamın kendisi… 2. Yaşamım hakkındaki düşüncelerim… Birincisi gerçekte olan, ikincisi ise zihnimdeki kurgular. Yaşamı gerçekten yaşamak ve içimdeki yaşam gücüyle bağlantıda olmak...

Tek Kavgamsın / Nesrin Gökpınar

0
Doğam, sürekli egomu büyüterek beni geliştiriyor. Çağlar süren insan gelişimine bakarsam, yemek, seks, aile ve barınma gibi temel hayatta kalma arzularından -mağara sakinleri olarak...

Krizlerimin Aynası / Nesrin Gökpınar

0
Hissetmek istemiyorum; bu nedenle dikkatimi sürekli dağınık tutuyorum. Öfkeliyim de haklı olarak. Çıkarları doğrultusunda savaşan ve kendinden başka kimseyi kapsamayan bir sistemin içinde rekabetle...

Ben ve Ayak İzlerim / Nesrin Gökpınar

0
Ölümsüzlük, bir gün ulaşacağım insani bir hal değil, şimdide canlı olmak demekmiş Sevgili Şapşiğim. Ve özlemek ile ölmek arasındaki farkın sadece iki harften ibaret olduğunu...

Yaraların İyileşmesi / Nesrin Gökpınar

0
Sadece içinde bulunduğum anda bir şey yapabilirim! Sevgili Şapşiğim şu an, dünyayı ömür boyu maruz kaldığın tüm keder, acı ve suçluluktan özgürleştirebilirsin. Hatırla; bu...

Yolculuğumun Fragmanı / Nesrin Gökpınar

0
Kalbimin ilk atışıyla başlayan bir yolculuk bu. Ardından ise gereken biyolojik sistemlerle tamamlanıyor ve beden denilen araca ulaşıyorum. Sonra da rahim gezegeninden dünya gezegenine...

Ne Yapmalıyım? / Nesrin Gökpınar

0
İçinde uzun bir zamandır yaşadığım hastalığım, bana özel bir şey öğreten bir iyileşme krizim, daha büyük faydaların tohumunu özünde barındıran daha yüksek bir sorumluluk...

Sevgisizlik / Nesrin Gökpınar

0
Kötülük’’, insana özgü bir olgu. Bu nedenle hayvan kötü olamaz çünkü kendi türünü sürdürme mücadelesinde içgüdüsel itkilerine göre hareket ediyor. Kötülük, yine insana özgü olan...

Korkularımla Kucaklaşmak / Nesrin Gökpınar

0
Çocukken korku nedir bilmezdim. Sonra korkmaya başlardım, bu kez de tam olarak neden korktuğumu ya da neden korkmam gerektiğini bilmez ezber bir yerden, plaktan...

Hislerimin Takibi / Nesrin Gökpınar

0
Alan paradoksal, şeyler dualitif iken ve biz zaten “bir” ve “bütün” iken.Tüm insanlık ailesinin ortak bir hikayesi varken, aynı anda senin hikâyen-hissin-mührün biricik iken. İçinde ve dışında tüm yaratımlarda her şey yolunda iken....

En Son Haberler